همیشه پاییز فصل خاطره انگیزی واسم بوده.مطمئنم واسه بیشتر شمام همینطور بوده.مخصوصا اونایی که شمال زندگی میکنن یا حداقل یه چند تا درخت چنار یا افرا یا تبریزی یا صنوبر نزدیک محل زندگیشون هست.میگن بر لب جوی نشین و گذر عمر ببین ولی من میگم پای درخت بشین و گذر عمر ببین دلتنگی پاییز هم خیلی شیرینیه.ادم وقتی پای یه درخت لخت میشینه که چند تا برگ زرد و نارنجی بیشتر واسش نمونده دلش میگیره ولی یاد خاطرات گذشته هم میفته.یاد بچگی ها یاد بازیگوشیها یادکوچه های قدیمی و دیوارای کاهگلی.یاد گزنه های باغ همسایه.یادپرتغالای وقفیات و...


یاد باد یاد گذشته شاد باد

این دل زرد و تهی در حسرت بیداد باد

یاد روزایی که کوچه زیر سایه تنم بود

مهربون درخت عاشق مست عطر نفسم بود